Węgiel stanowi główny surowiec energetyczny Polski. Pochodzi z niego ok. 96% produkowanej w Polsce energii elektrycznej, przy czym ok. 63% energii wytwarzane jest z węgla kamiennego, natomiast ok. 33% z węgla brunatnego. Rola węgla kamiennego jako nośnika energii pierwotnej w polityce bezpieczeństwa energetycznego państwa rośnie, gdyż zdeterminowana jest znacznymi zasobami węgla w Polsce, zwłaszcza w sytuacji utrzymujących się na wysokim poziomie cen innych surowców energetycznych, przede wszystkim ropy naftowej i gazu ziemnego.




Zgodnie z szacunkami Międzynarodowej Agencji Energii, potwierdzonymi przez prognozy Ministerstwa Gospodarki, udział węgla kamiennego w strukturze zużycia paliw dla energetyki w Polsce pozostanie na niezmienionym poziomie co najmniej do 2020 roku. Stwarza to szansę dla górnictwa węgla kamiennego w Polsce, zwłaszcza że zgodnie z prognozami Ministerstwa Gospodarki zużycie energii finalnej, tj. energii konsumowanej przez jej odbiorców (przedsiębiorstwa i gospodarstwa domowe), w kraju wzrośnie o ok. 44% do 2030 roku, w porównaniu z rokiem 2005.

W tym samym okresie zapotrzebowanie na energię pierwotną, tj. energię zawartą w pierwotnych nośnikach energii obejmujących m.in. węgiel kamienny i brunatny, gaz ziemny, ropę naftową i energię odnawialną, wzrośnie o około 41%. Aby to jednak wykorzystać, kopalnie muszą przeprowadzić niezbędne inwestycje w udostępnianie nowych złóż. Konieczne są także inwestycje po stronie elektroenergetyki, w tym inwestycje w nowoczesne (tj. wydajne, przyjazne dla środowiska, tanie) technologie wykorzystania węgla.